Kolejnym modelem (po Escorcie) z logo RS był Ford Capri w odmianach RS2600 i RS3100. Modele te były flagowymi wcieleniami najlepiej sprzedającego się wówczas w Europie coupe Forda. W wersjach wyścigowych wygrywały europejskie zawody samochodów turystycznych (lata 1971 i 1972).

W roku 1979 i 1981 kierowcy Bjorn Waldegard (ur. W Szwecji) i Ari Vatanen (ur. W Finlandii) zdobyli tytuły mistrzów świata za kierownicą rajdowego Escorta RS1800.

Zobacz też: Historia Fordów RS od Escorta RS1600 do Focusa RS500. Cz. I

Przełom nastąpił w 1980 roku, ponieważ wtedy pojawił się pierwszy przednionapędowy Ford RS, czyli Escort 1600i. Nowościami w tym aucie były także: wtrysk benzyny i pięciobiegowa skrzynia. Turbodoładowany silnik i mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu zadebiutowały w Escorcie RS turbo w 1984 roku.

Najmocniejszym autem w rodzinie RS był model RS200. Ten samochód został zbudowany aby wygrywać rajdowe mistrzostwa świata. W 1982 roku w rajdach obowiązywał już nowy regulamin techniczny, który do zawodów dopuszczał pojazdy grup N, A oraz B.

Ford RS200 został stworzony do startów w grupie B, której regulamin dopuszczał najmocniejsze auta.

Zobacz też: Historia Fordów RS od Escorta RS1600 do Focusa RS500. Cz. III

Od 1984 do 1986 roku powstało 200 sztuk RS200. Podwozie zaprojektował Tony Southgate, który wcześniej pracował w Formule 1. Karoseria była dziełem Filippo Sapino z włoskiej firmy Ghia z Turynu.

Auto miało pod maską 16-zaworowy silnik zbudowany na bazie jednostki Cosworth BDA o pojemności 1803 cm3. Wyposażono go w olbrzymią turbosprężarkę Garrett. W wersji cywilnej osiągał on moc 250 KM. W rajdówkach moc tej jednostki dochodziła do 500 KM. Powstało także kilka egzemplarzy "Evolution" (RS200S), w których zamontowano silniki BDT (przygotowane przez firmę Briana Harta)  o pojemności 2137 cm3. Moc tej jednostki to około 550 KM, a po odpowiednich modyfikacjach można było osiągnąć nawet ponad 700 KM.

Zobacz też: Historia motoryzaji: Mercedes Klasy C AMG w DTM